Unlimited Kitap Kulübü #13: Teoman Madra: Bende Sistem Yok
- Unlimited
- 2 saat önce
- 3 dakikada okunur
9 Eylül’de gerçekleştireceğimiz Unlimited Kitap Kulübü buluşmasında Selçuk Artut’la Teoman Madra: Bende Sistem Yok üzerine konuşurken Madra’nın elli yılı aşan sanat pratiğinin seyrine ve müzikle teknoloji arasında geliştirdiği özgün üretim diline yakından bakacağız
Temmuz 2024’ten bu yana sürdürdüğümüz Unlimited Kitap Kulübü her edisyonunda, düşündüren, soru soran, yeni bir söz söyleyen, irdeleyen, merak ettiren, ilham veren yayınlardan editörlerimiz tarafından oluşturulan bir seçkiyi paylaştı. İki kez davetli bir isim tarafından hazırlanan bu seçkilerimizin etrafında buluşmalar gerçekleştirdik.
Unlimited Kitap Kulübü’nün üçüncü buluşmasını ise Selçuk Artut tarafından hazırlanan ve Teoman Madra'nın pratiğini konu edinen Teoman Madra: Bende Sistem Yok etrafında gerçekleştiriyoruz.
📚 Teoman Madra: Bende Sistem Yok
🎤 Konuşmacı: Selçuk Artut
💬 Moderatör: Berfin Küçükaçar
📍 Mekân: Pasaj Zivo (Passage Petits-Champs, Kat:2, Beyoğlu/İstanbul)
📅 Tarih: 9 Eylül 2026, Çarşamba
🕑 Saat: 19.00
Selçuk Artut’un uzun soluklu bir araştırma ve arşiv çalışmasının ardından hazırladığı Teoman Madra: Bende Sistem Yok, Madra’nın elli yılı aşan sanat pratiğini farklı dönemleri ve üretim biçimleri üzerinden bir araya getiriyor. Kitap, aynı zamanda sanatçının teknoloji, görüntü ve ses arasında erken tarihlerden itibaren kurduğu özgün ilişkiyi izlemeyi amaçlıyor.
Madra’nın üretiminde müzik, hareket, rastlantı, doğaçlama ve teknoloji birbirinden ayrılmayan unsurlar olarak öne çıkıyor. Kitap da bu pratiği kronolojik bir dökümün ötesinde, sanatçının farklı araçlarla sürdürdüğü deneylerin izini takip ederek ele alıyor. Caz müziğinin ritmiyle hareket ettirdiği ışık kaynaklarını uzun pozlamayla kaydettiği Işık Oyunları’ndan bilgisayar sanatı çalışmalarına, video ve animasyonlardan sonraki yıllardaki dijital üretimlerine uzanan seçki, Madra’nın yeni teknolojilerle karşılaşmalarını ve bu araçları kendi görsel dilinin parçası hâline getirme biçimini ortaya koyuyor.
Bende Sistem Yok, Madra’nın çalışmalarının yanı sıra onu farklı dönemlerde yakından tanımış isimlerin anlatılarına da geniş yer ayırıyor. Beral Madra, Yahya Madra, Etem Postacıoğlu, Tulya Madra, Muhtar Kent, Ömer Madra, Çetin Özer, Filiz Ali, Alper Maral, Meltem Bozoflu ve Aydın Teker’le yapılan söyleşiler; sanatçının çalışma biçimine, müzik ve doğaçlamayla kurduğu ilişkiye, merakına ve içinde bulunduğu sanat ortamıyla temasına farklı açılardan bakıyor. Böylece arşiv malzemesinin yanında kişisel tanıklıklar da Madra’nın pratiğini anlamanın bir parçasına dönüşüyor.
Artut’un çalışması, Türkiye’de sanat ve teknolojinin kesişimine ilişkin daha uzun bir tarih kurmayı mümkün kılıyor. Sanatçının analog fotoğraftan videoya, bilgisayardan dijital araçlara uzanan üretimi üzerinden, teknolojik dönüşümlere sürekli yeniden temas eden bir pratiğin sürekliliğini görünür hâle getiriyor. Emre Parlak’ın kitap tasarımını, Seçil Totan’ın son okumasını üstlendiği yayın, Teoman Madra’nın üretimini yeniden dolaşıma sokarken sanat tarihimiz içindeki konumunun tartışılması için kapsamlı bir kaynak sunuyor.
Teoman Madra, 1931 yılında İstanbul’da doğdu; çocukluğunu İstanbul ve Ayvalık arasında geçirdi. 1950’de Galatasaray Lisesi’nden mezun olduktan sonra ABD’ye giderek Kaliforniya Davis Üniversitesi’nde meyve bilimi okudu. Burada çağdaş sanat ve özellikle avangart cazla tanışması, ilerleyen yıllardaki görsel-işitsel üretiminin temelini oluşturdu. Türkiye’ye dönüşünün ardından fotoğraf üretmeye başlayan Madra, ilk kişisel sergisi Caz Çizgileri ile Soyut Sergi’yi 1964’te İstanbul Beyoğlu Şehir Galerisi’nde açtı.
1960’lardan itibaren fotoğraf, müzik ve hareket arasındaki ilişkiye odaklanan Madra, Işık Oyunları adını verdiği deneysel fotoğraflarında cazın ritmine göre hareket ettirdiği ışık kaynaklarını uzun pozlamayla görüntüledi; bu çalışmaları elektronik müzik ve avangart caz eşliğindeki projeksiyon gösterilerine taşıdı. Paris Genç Sanatçılar Bienali, İstanbul Sanat Bayramı ve Atatürk Kültür Merkezi’ndeki video enstalasyonları bu dönemin öne çıkan durakları arasındaydı.
1987’de Amiga 2000 bilgisayarla çalışmaya başlamasıyla üretimini dijital alana taşıyan Madra; soyut animasyonlar, video geri beslemeleri ve çok kanallı çalışmalar üretti. 1990’lardan itibaren farklı müzisyenlerle bilgisayar ve video temelli performanslar gerçekleştirdi. İnternetin yaygınlaşmasıyla kurduğu New Media Kitchen üzerinden dijital üretimlerini ve medya sanatı üzerine düşüncelerini paylaşırken, 2000’li yıllarda bilgisayar ve iPad tabanlı çalışmalarını sürdürdü. Rastlantı, doğaçlama, müzik ve teknolojiyi buluşturan üretimiyle Türkiye’de deneysel fotoğraf, video ve dijital sanatın öncü isimlerinden biri oldu.
Kitabı incelemek veya satın almak için;
Yorumlar