No: 33 | Halim Yazıcı

Tevekkül

iç sıkıntılarımı anlatsam

tutsam bir avuç yıldızı

tutsak yapsam gün doğarken

ölgün papatyaların boy attığı

çorak toprakların üreme hızı

ile düğümü düğümü eklesem

gülsem kahkahalarla dövülsem

“bir akşamüstünün şiiri”ni

oturup geçmişin hüznüyle

katık yapsam kırık silahlara

yollara düşsem uzun yollara

durgun suların kuzulara

tuz ile karışıp kan olduğu

kuğu gölü balesini bellesem

bir küçük çürük bahçem olsa

onu parmaklarımla bellesem

yeryüzünün en güzel hüznünü

yaşasam “ki yaşıyorum diyebilirim”

dünü bugüne kızın kızgın

ateşten yanan gözleriyle bağlasam

bağlasam susmasam konuşsam patlasam

karanfil tohumu olsam

bir akşam yorgun gözlerimi

yaksam atsam ateşlesem yüreğimi

silkin git bu rüyadan derin

derin maviliklerden irkil

merak etme bırakmaz kül

mangalda hiç bu tevekkül